ฆ่าหั่นศพ

เรื่องลี้ลับของไทย

ฉับ ฉับ​ ฉับ

เสียงมีดที่กำลังลับอยู่ดังไปทั่วห้องจากที่มีความคม วาวอยู่แล้ว ยิ่งเพิ่มความคมเข้าไปอีก ถ้าได้ลองใช้มีดนี้กับชิ้นส่วนอะไรซักอย่างสิ่งนั้นต้องแหลกคามีดเป็นแน่  เขาเริ่มจับชิ้นส่วนที่วางอยู่ข้างๆอย่างเบามือวางมันลงตรงหน้า หันมีดเพื่อสำรวจดูว่าคมพอใช้งานได้รึยัง​เขาเริ่มใช้มีดแซะไปตามร่องของกระดูก​ เลือดไหลออกมาเยอะขึ้นส่งกลิ่นคาวคละคลุ้งไปทั่วห้อง​ กรีดไปตามร่องเนื้อแซะเข้าไปจนสุดมีดและค่อยถอนมันออกมาเรื่อยๆ เขายืนชำแหล่ะชิ้นส่วนนั้นร่วมชั่วโมงก็ยังคงไม่เสร็จ พักนึงเหมือนเขานึกอะไรได้เขาวางมีดลงใช้ผ้าเช็ดคราบเลือดที่อยู่บริเวณมืออย่างลวกๆ และเดินไปโซฟาที่ห้องนั่งเล่นจับเลื่อยที่อยู่ไม่ไกลมือนักขึ้นมาดูด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความแค้น เขาค่อยๆลูบคมของเลื่อยช้าๆเหมือนกลัวว่ามันจะหัก ที่บ้านของเขาเต็มไปด้วยอาวุธที่พร้อมจะลงมือฆ่าได้ตลอดเวลา ระแวกบ้านของเขาไม่มีแม้แต่เพื่อนบ้านห่างออกไปอีกหลายกิโลก็ยังมีหมู่บ้านเล็กๆอยู่ เขาพร้อมแล้ว คืนนี้เหมาะที่จะลงมือแล้ว สิ่งที่รอคอยมา5ปี มันถึงเวลาแล้ว

02.00น. เขาเตรียมอาวุธทุกอย่างใส่กระเป๋าสีดำแบกมันขึ้นหลังเดินไปตามซอยของหมู่บ้านที่เต็มไปด้วยป่าและความมืด

“ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิมแต่คงเป็นคุณสิน่ะที่เปลี่ยนไป”

“คุณไม่เคยหันมามองผมเลย ถ้าผมไม่ได้อยู่กับคุณอย่าหวังว่าคนอื่นจะมีสิทธิ์”    ทุกศพที่ตายและถูกอำพลางอย่างชำนาญคือฝีมือของเขาเอง

“ผู้ชายคนนั้นยังคงคบอยู่กับคุณแต่คืนนี้มันจะหายไปตลอดกาล”

เขามาถึงแล้วบ้านของคนที่เขาเฝ้ามองมาหลายปี บ้านนี้เป็นบ้าน2ชั้นเพราะเป็นบ้านต่างจังหวัดการกั้นรั้วจึงไม่หนาแน่นเท่าไหร่ เขาปืนรั้วไม้ที่กั้นขึ้นไปอย่างชำนาญ มุ่งตรงไปทางหลังบ้านหยิบกุญแจที่เขาเตรียมไว้สำหรับคืนนี้พอเปิดประตูได้การเดินดูทุกอย่างภายในบ้านคือสิ่งที่มักทำก่อนการลงมือ วางกระเป๋าลงบนโต๊ะหยิบปืนและมีดสั้นออกมาก่อนจะเดินขึ้นบันไดไปชั้นบนของบ้านเขาเดินเลาะไปตามระเบียงอย่างใจเย็นบ้านนี้ไม่ได้ใหญ่มากนัก และในห้องนี้ก็มีเพียงแค่สองคน คนที่คืนนี้จะหายไปตลอดกาล

เขาเปิดประตูเข้าไปเจอทั้งสองนอนบนเตียง คงมีความสุขกันมากสินะ เขาเดินช้าๆไปทางด้านหลังของผู้ชายคนนั้นก่อนจะใช้มีดที่พกมาแทงเข้าไปตรงที่หัวใจหมุนมีดและแทงเข้าไปอย่างนั้นซ้ำ ตามด้วยปืนที่อยู่ในมือจ่อลงไปที่ขมับซ้าย จากที่ดิ้นอยู่ตอนนี้ผู้ชายคนนั้นนิ่งไปแล้ว เขาเดินอ้อมไปที่คนที่เขาแอบรักมานานเปิดผ้าออกช้าๆ สิ่งที่เขาอยากเห็นมากที่สุดคือคนที่ยังคงความสง่าอยู่ตลอดเวลา แต่ตอนนี้ทำไมผิวที่ดูสวยน่าสัมผัสถึงได้ขึ้นสีคล้ำ และยังมีกลิ่นเหม็นสาป

“เขาตายแล้ว ตายแล้วงั้นหรอ แล้วตายตั้งแต่ตอนไหน ผู้ชายคนนั้นเป็นคนลงมือฆ่างั้นหรอ”

หลังจากที่ทั้งสองกลายเป็นศพเขาได้พาร่างของชายคนนั้นลงมาที่ครัว วางลงที่โต๊ะหยิบมีดและเลื่อยมาวางไว้ข้างๆ  เริ่มจากแซะตรงบริเวณหน้าอกลงไปช่วงท้องกรีดลงไปแบบนั้นและควักทุกอย่างออกมา นำเลื่อยที่อยู่ข้างๆวางลงตรงหน้าขาเลื่อยไปแบบใจเย็น น้ำที่ต้มไว้เดือดได้ที่แล้วกระดูกนี้ต้มรวมเข้าไปคงกลายเป็นซุปที่น่ากิน

“เพื่อนบ้านแถวนี้คงจะชอบสินะ”   เขาได้แต่แสยะยิ้มออกมา

ทุกอย่างได้ลงไปอยู่ในหม้อแล้ว หลังจากนั้นเขาก็ได้เดินขึ้นไปบนห้องเปิดประตูเข้าไปมองไปที่เตียงและนอนลงข้างๆศพของหญิงสาวกอดก่ายเธอไว้อย่างนั้น  เราได้อยู่ด้วยกันแล้วและจะอยู่ด้วยกันตลอดไป เขาหยิบปืนที่ใช้งานเมื่อชั่วโมงก่อนจ่อเข้าที่ขมับ และทุกอย่างก็กลายเป็นโลกแห่งสีดำ