เสียงตามสาย

ประสบการณ์สยองขวัญ

บ้านผมเป็นบ้านไม้สองชั้น อยู่ในสวนฝั่งธนฯใกล้ริมน้ำจ้าพระยา ไม้ที่เราเอาปลูกส่วนใหญ่ เป็นไม้ที่ซื้อมาจากบ้านเก่าที่รื้อขาย จึงมีเรื่องแปลกๆในบ้านเราเสมอๆ

มันเกิดขึ้นกับครอบครัวของเรา และคนที่ผ่านไปมาที่บ้านเรา ผมไม่อยากจะเรียกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องของผี แต่ผมจะเรียกว่า ประสบการณ์ของวิญญาน

ผมเป็นคนมีเพื่อนไม่มากนัก ส่วนใหญ่ชอบมานั่งเล่นที่บ้านผม หรือบางทีก็อาจอาศัยนอนค้างอ่านหนังสือกันที่บ้าน คงเป็นเพราะว่าที่บ้านบรรยากาศดีร่มรื่น เหมาะแก่การอ่านหนังสือ

อย่างวันนี้ก็เช่นกัน มีเพื่อนคนหนึ่งมานอนที่บ้านของผม เรานั่งอ่านหนังสือและทำรายงานจนดึก จึงได้เข้านอน ราวตีสองกว่าเห็นจะได้ หลังจากที่เรานอนหลับไปนาน ผมต้องตกใจตื่นจากเสียงโทรศัพท์ที่ดังจากหัวนอน ซึ่งตอนนั้นเพื่อนผมตื่นมานั่งอยู่ก่อนแล้ว ผมจึงบอกให้เค้ารับโทรศัพท์

ซึ่งตอนนั้นผมเห็นหน้าเขาเต็มไปด้วยเหงื่อ  ท่วมเต็มทั้งหน้าและหลัง พอเค้ารับโทรศัพท์ หน้าเขาเพิ่มความซีดขาวทันที ผมจึงคว้าโทรศัพท์จากมือเค้ามาฟัง

มันเป็นเสียงของเด็ก เป็นเสียงแหลมเล็กๆหัวเราะอย่างสนุกสนาน ผมได้ยินว่า

” อิ อิ อิ เหนื่อยไหมครับพี่ อิ อิ อิ อิ …… ตืดดดดด” แล้วสายก็หลุดไป งงครับ ผมเนี๊ยงง ส่วนเพื่อนผมนั่งหน้าซีดขาว แข็งทื่อไปเลยครับ

มารู้ทีหลัง ได้ความว่า เขาฝันร้ายครับ เขาฝันว่าผีเด็กมาหลอกเขา ไล่เขาให้ไปจากบ้านนี้ เขาก็หนีๆ ๆๆๆๆๆๆ จนกระทั่งตื่นมาเจอเสียงนั้นจากโทรศัพท์ต่ออีกรอบ

คุณคิดว่าน่ากลัวไหมครับ แต่สำหรับเพื่อนผมมันบอกว่า “กลัวซิว่ะ ก็ไอ้เสียงเด็กนั้นมันเหมือนกันเปี๊ยบเลยนี่หว่า”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *