ผีหลวงตา

ประสบการณ์สยองขวัญ

เรื่องนี้เกิดขึ้นสมัยที่ผมเรียนอยู่ชั้น ม.ศ.2 ประมาณ 30 ปีแล้ว ที่สุพรรณบ้านผมยังใช้ตะเกียงกันอยู่เลย การเดินทางก็ใช้ทางเรือ

ตอนปิดเทอมปลายผมถูกให้บวชเณร แก้บนให้กับตาที่หายป่วยและกลับมาจากกรุงเทพฯ การบวชครั้งนี้ผมมารู้เอาภายหลังว่าจริงแล้ว ช่วงนั้นดวงผมตกอาจถึงตาย แต่ถ้าบอกตอนนั้นผมคงไม่เชื่อและไม่ยอมบวช

แต่จากการบวชครั้งนั้น ผมเจอเหตุการแปลกๆ เกือบทุกวันเลยจนต้องหนีไปนอนในโบสถ์กับอาจารย์ที่นอนเฝ้าโบสถ์อยู่จนสึก

เริ่มเรื่องเลยนะครับ

หลังจากเสร็จพิธีต่างแล้ว ผมก็เดินไปนั่งเล่นที่ศาลาท่าน้ำและหลับไปที่นั้น เพราะมีลมเย็นสบายจนเย็นๆ จึงมีเด็กวัดมาปลุก

ผมจัดการอาบน้ำอาบท่าและเข้าไปพักในกูฏิ หลวงตาที่นอนอยู่อีกด้านของห้องมานั่งคุยด้วย และเอาหนังสือเจ็ดตำนานมาให้ท่อง เป็นพวกบทสวดมนต์ต่างๆ ของพระ

ผมนอนอ่านและหลับไปเมื่อไหร่ไม่รู้ มาตื่นเอาเช้าเลย ก็ออกไปบินฑบาตรกับพระองค์อื่น จนประมาณ 9.00 น.หลวงตาได้ลงเรือด่วนเข้าจังหวัดไปหาหมอ ท่านบอกว่าแล้วจะรีบกลับมาอยู่เป็นเพื่อน

สองวันผ่านไปจนค่ำวันที่ 4 ของการบวช ผมอ่านหนังสือและหลับไปอีก จนมาตกใจตื่นเมื่อได้ยินเสียงดังโครมครามบนหลังคา ลมพัดหน้าต่างปิดเสียงดังปั้ง! มุ้งที่กางไว้ปลิวว่อนไปหมด ทุกอย่างในห้องผมมันวุ่นวายไปหมด

เมื่อทุกอย่างสงบลง ผมยังนอนลืมตาตัวแข็งอยู่ที่เตียง บอกตรงๆ ตอนนั้นนึกกลัวขึ้นมาจับใจ จนเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ จมูกผมได้รับรู้กลิ่นบางอย่างเป็นกลิ่นยาเส้นที่หลวงตาแกชอบสูบ ผมใจชื้นรีบลุกขึ้นนั่งทันที หันหน้าไปด้านที่แกพักเห็นเงาตะคุ่มๆ นั่งหันหลังให้เหมือนหาอะไรอยู่

ภายในห้องค่อนข้างมืดมีแต่แสงจากตะเกียงที่หัวนอนผมเท่านั้น หลวงตาถามผมว่า

“ตื่นแล้วหรือเณร จะหลับจะนอนอย่าลืมดับตะเกียงซิ ระวังฟืนไฟหน่อย”

“ครับ” ผมตอบกลับ “หลวงตามานานแล้วหรือครับ ผมไม่ได้ยินเสียงเลย”

“สักพักหนึ่งแล้ว นอนเถอะพรุ่งนี้ค่อยคุยกัน” ผมรีบกางมุ้งและดับตะเกียงนอน

เช้าขึ้นหลังจากกลับจากบิณฑบาตรจะฉันเช้ากัน แต่ในวงไม่มีหลวงตาอยู่ด้วย ผมรีบลุกขึ้นจะไปตามหาหลวง

พระรูปหนึ่งถามผมว่า “จะไปไหนหล่ะเณร”

“ไปตามหลวงตาครับ”

เจ้าอาวาส ถามว่า “ท่ามารึ”

“ครับเมื่อคืนสักสามสี่ทุ่ม”

“แล้วมายังไงหละ” เจ้าอาวาสถามต่อ

“คงมาเรือด่วนมั้งครับ”

“เรือหมดตั้งแต่ 5 โมงเย็นแล้ว” พระรูปหนึ่งพูดขึ้นมา “หลวงตาเสียตั้งแต่เมื่อเย็นวานแล้ว”

“อ้าว…แล้วเมื่อคืนหล่ะครับ หลวงตายังนั่งคุยกับผมเลย” ผมถาม

“แกคงคิดถึงเณรมั้ง” แล้วก็หัวเราะกัน “เดี๋ยวช่วงสายๆ ญาติท่านจะนำร่างท่านมาที่วัด มาทำงานศพที่นี่แหละ”

ผมอึ้ง…นึกในใจว่า ท่านคงกลัวไฟจะไหม้เลยมาเตือน แต่เป็นผีแล้วไม่หน้าปลอมเป็นพระมาหลอกกันเลยนะหลวงตา

จากคุณ ทัศนัย